پچپچه

پنج رؤیای کوتاه از غرناطه برای انسلمو
نویسنده : آری - ساعت ٥:٥۱ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٦ دی ،۱۳۸٤
 

 

پنج  رؤیای کوتاه از غرناطه  برای انسلمو  Anselmo

 

 

 

۱

دیشب هنگامی که زمان در ربع پنجم

                                               ایستاد

در تغییر رنگ کاشی های " الحمبرا "

چشمان عربی خدا را دیدم  ،

                                 انسلمو ...

 

۲                                                                          

 رؤیای دوم ؛  انسلمو

زمانی که خواب نبودم

                         اتفاق افتاد

 

" غرناطه " را در مِه  دیدم  

که در طنین مار پیچی موسیقی

و خیال شناور بود  ...

 

 

۳ 

 

 از راه سفر

جامه دانی از اندوه برای خود

به ارمغان می برم

برای شب های تنهایی ام ...

                              انسلمو

 

۴

 

همه چیز شکوهمندانه

                      غم انگیز بود

 

انسان ها به هیأت سنگ بودند ...

پیشانی ابری ام را

به پیشانی سنگ ها تکیه دادم

                                 و گریستم

                                 با هم گریستیم ...

                                 من و تو انسلمو

 

 

 

۵ 

در آخرین روز

در خیابان آشنای (درّرا ) 

به درخت انجیری 

            نیایش بردم

که بر تک تک برگ هایش

                 نقش سیاووش بود

 

اما ندانستم که از خون که روییده است ؟

                                            انسلمو

                                                  انسلمو

                                                         انسلمو ...

 

 

سیاوش معصوم ترین شاهزاده ی ایرانی است که هنگامی که به نیرنگش کشتند ، از خون بی گناهش درختی رویید که بر هر برگش تصویری از او نقش بسته بود

 

 

 

 

                                خیابان درّرا (غرناطه= گرانادا)