پچپچه

زندگی، با گورستون
نویسنده : آری - ساعت ٩:٢٩ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٠ مهر ،۱۳۸٦
 

                                               

 

ژاک پره ور(1977- 1900) يکی از محبوب ترين شاعران فرانسه است. او نخستين آثارش را با گرايش شديد به سوررئاليسم آغاز کرد. از اين رو می توان در شعرهايش گونه ای تعلق خاطر به «بازی با کلمات»، «تازگی تمثيل ها» و «سادگی وزن» را دريافت.

در اشعار او همواره رگه هايی از اعتراض و سرکشی در مقابل سرکوبگران و زورمداران به چشم می خورد. واژگانش با طنزی توانمند و خشن و درعين حال آرام، مخاطب را غرق در عدالت و آزادی و عشق می کند. از ويژه گی های شعر او کاربرد زبان و لحن عاميانه است که به شعرش شکلی سهل و ممتنع می دهد. شعر ژاک پره ور هنوز که هنوز است تازه و به شدت مورد توجه جوانان است.

اينک شعر «خانوادگی» او را با ترجمه ی احمد شاملو با هم زمزمه می کنيم. روان هر دو هنرمند جاودانه باد!

 

خانوادگی

 

مادر می بافه پسر می جنگه

به نظر مادره اين وضع خيلی طبيعيه .

 

- پدره چی؟

اون چيکار می کنه؟

- پدره کار می کنه ...

زنش می بافه

پسرش می جنگه

خودش کار می کنه.

به نظر پدره اين وضع خيلی طبيعيه .

 

- خب، پسره چی؟

پسره اوضاعو چه جور می بينه؟

- پسره هيچی، هيچی که هيچی:

پسره، ننه اش می بافه

باباش کار می کنه

خودش می جنگه

جنگ که تموم بشه

تنگ دل باباهه می چسبه به کار.

 

جنگ ادامه پيدا می کنه

و مادره ام ادامه ميده: می بافه

پدره ام ادامه ميده: کار می کنه

پسره کشته شده،

ديگه ادامه نميده.

 

پدره و مادره ميرن گورستون

به نظر پدره و مادره،

اين وضع خيلی طبيعيه.

 

زندگی ادامه داره،

زندگی با بافتنی و جنگ و کار

با کار و جنگ و بافتنی و جنگ

زندگی

با گورستون.